Luther roos

De Luther roos is een wereldwijd bekend symbool van het lutheranisme en Luthers reformatie. De eerste bekende versie van de roos werd in zwart-wit getekend door Martin Luther op zijn geschriften. Later begonnen drukkers kleuren te gebruiken op de geschriften van Luther, waardoor de roos een diepere betekenis kreeg. Zoals Luther zelf beschreef: het zwarte kruis staat in een hart, midden in een witte roos op een blauw veld, omringd door een gouden band.

Het zwarte kruis symboliseert de pijn en vernedering van Christus. Het is geplaatst in een natuurlijk gekleurd hart om te tonen dat alles wat uit een gelovig hart komt, gerechtvaardigd is (Romeinen 10:10). De witte kleur van de roos werd gekozen omdat dit de kleur van engelen en geestelijke machten is (vgl. Mattheüs 28:3; Johannes 20:12). Het blauwe veld symboliseert de hemelse toekomst, die begint met een blije geest en een sterk geloof. De gouden band staat voor de eeuwige zaligheid in de hemel en is gouden omdat goud het meest kostbare materiaal is.

In funerair erfgoed wordt de Luther roos of het Luther zegel met name gezien op lutherse begraafplaatsen en grafstenen van lutheranen, maar meestal zonder de kleurnuances. Het dient daar als symbool van het geloof van de overledene.