Symboliek

Een beiaard (ook wel ‘klokkenspel’ of ‘carillon’ genoemd) is een muziekinstrument dat bestaat uit een stokkenklavier en ten minste 23 bronzen klokken, die in chromatische volgorde zijn opgehangen. Je vindt ze meestal in kerktorens of belforten. Iemand die de beiaard bespeelt, heet een ‘beiaardier’.

Vóór de Eerste Wereldoorlog waren beiaarden vooral bekend in België, Nederland en Noord-Frankrijk. De eerste beiaard werd in 1510 door Jan van Spiere geplaatst in Oudenaarde, Oost-Vlaanderen, België. De populariteit ervan verspreidde zich snel in België aan het begin van de zestiende eeuw. Nederland volgde aan het eind van die eeuw en de beiaard bleef populair tijdens de zeventiende eeuw.

De bloem staat voor de ziel. Bloemen openen hun hart naar het zonlicht, zoals ook een mens zijn ziel opent voor God.

Een boek op een graf verwijst meestal naar de bijbel. Als het boek des levens is de bijbel een vaak voorkomend symbool op de graven van dominees. Vaak is het boek in zijn geheel afgebeeld, soms op een lessenaar gelegen. Het materiaal dat voor de boeken gebruikt is, is vaak marmer. Soms wordt er ook een enkele bladzijde afgebeeld, met psalmtekst of grafschrift. Een vouw in een bladzijde of een boeklegger geeft meestal aan dat de persoon plotseling is overleden.

In de christelijke iconografie is de boom symbool voor het door God gewilde leven, en zijn doorlopen van de jaarlijkse cyclus wijst op leven, dood en verrijzenis, de onvruchtbare of afgestorven boom daarentegen op de zondaar. Uit het hout van de 'boom der kennis' in het paradijs zou later het kruis van Christus zijn getimmerd, dat voor de gelovigen voortaan tot 'boom des levens' werd. De levensboom op een grafmonument symboliseert het beëindigende leven. Soms omgehakt, inclusief bijl, verwijzend naar het te jong afgebroken leven.

Verwijzing naar het lichaam van Christus en het Brood des Levens, de Eucharistie of het Avondmaal.