Na de chaotische meidagen van 1940 kwam langzaam aan het dagelijkse leven weer op gang. Niet voor iedereen, want er waren veel slachtoffers te betreuren. Ook waren veel Joden, maar ook anderen, ondergedoken uit angst voor de bezetter. De oorlog bleef bovendien als een donkere wolk boven ieders doen en laten hangen. Een van de vele maatregelen die de Duitse bezetter had genomen waren de verduisteringsmaatregelen. De Nederlandse burgers waren hier overigens al wel bekend mee, want al ruim voor de oorlog waren door de Nederlandse regering maatregelen getroffen die het vijandelijke piloten moeilijk moesten maken om zich ’s nachts te oriënteren. Hoewel er soms misschien sprake was van gewenning aan de omstandigheden, had deze specifieke maatregel grote gevolgen voor de veiligheid.
Op de gemeentelijke begraafplaats van Dreischor staat een eenvoudige steen met daarop een palmtak en twee namen. Geen data en geen verdere informatie. Het steentje staat wat eenzaam op een veld wat ongetwijfeld ooit voor algemene graven is uitgegeven. De staat van het grafmonument, met daarvoor een betonnen rand met een bak grind, is ondanks de ouderdom redelijk goed. Wie liggen hier begraven?
In de vroege ochtend van maandag 31 december 1945 werd aan het Halmaheiraplein 3 te Dordrecht een aanslag gepleegd op Jacob van Dijk. Een explosief, waarschijnlijk een handgranaat, werd omstreeks 04.00 uur door zijn openstaande slaapkamerraam naar binnen geslingerd en doodde hem op slag. Zijn (tweede) echtgenote, Geardina (Gea) van Dijk-Prins werd daarbij zwaar aan haar hoofd gewond. Zij herstelde volledig en stierf pas vele jaren later een natuurlijke dood.
Wie was deze Van Dijk, waarom werd hij vermoord en wie was of waren de dader(s)?
De Rotterdamse gemeentelijke begraafplaats Crooswijk ligt vlakbij de Kralingse Plas. Ernaast stroomt het riviertje De Rotte. Het verkeer van de A20 raast langs op een steenworpafstand, maar daar merk je ter plekke niets van. De circa 19.600 graven tellende parkachtige begraafplaats is een groene weelde met hoge bomen die in veel gevallen ouder zijn dan de bezoekers zelf. Vogels en konijnen hebben er leefruimte gevonden in het struikgewas langs de zerken en stèles. Op de begraafplaats ook de sporen van verschillende oorlogen.